little things that make me happy

Θα ‘θελα

Θα ‘θελα…

… να μην είμαι τόσο αναβλητική με πράγματα που ξέρω ότι πρέπει να κάνω

…να γράψω και να διαβάσω για τα χίλια δύο μικρο deadlines που έχω

…να συνεχίσω να διαβάζω τα βράδια το βιβλίο που αγόρασα πριν λίγες μέρες σε έκπτωση και μετά να διαβάσω αυτό που πήρα νωρίτερα αλλά το πρόδωσα. Και να τελειώσω και το άλλο που αναγκαστικά διαβάζω σε γλώσσα…σκανδιναβική!

…να βάψω τα νύχια μου σε παστέλ ανοιξιάτικη απόχρωση

Best Pastel Nail Polish Opi Trik @[Summer Nail Designs for 2018 Best Nail Art Ideas Best Nail Art Ideas for Summer Nail Art Ideas Best Nail Designs and Tutorials Unique Nail Art Designs SUMMER Nail Art 2018 on Pinterest Nail Art Designs on Pinterest Nail Art Designs 2018 Easy DIY Nail Art Tutorials 2018 Best Nails of 2018 New Nail Art Design Trends for 2018 Nail designs 2018 Cute Beautiful Nail Art Designs Just For You Design Tips Nail Art Designs & Ideas 2018 Easy Tips & Pictures

…να παραγγείλω το δώρο του βαφτιστηριού μου

…να φτιάξω την άλλη εβδομάδα τσουρέκια και κουλουράκια,  να βάψω αυγουλάκια και να γεμίσω το σπίτι με λουλούδια

01-homemade-easter-egg-dye-eggs

…να μην ήταν το σπιτι όλο σκόρπια χαρτομάντιλα και χάπια

…να μην ειχα αυτές τις δύο μέρες πυρετό και να είχα κάνει τις δουλειές μου

…να μη χρειάζεται να αρρωστήσω για να έχω χρόνο να χαζέψω τα βιβλία μου και τις σειρές μου

…να αγοράσω ένα ανοιξιάτικο φόρεμα (που θα φορέσω στην Ελλάδα γιατί εδώ ούτε καν!)

dcf0da3773b6c6d2362690e5fa40790f

…να γίνω καλά και να σταματήσω να χάνω τις πολύτιμες μέρες λιακάδας

…να ξεκουραστώ και να κλείσω εκρεμμότητες στο τετραήμερο που έρχεται και που είναι το καθολικό Πάσχα ώστε να χαλαρώσω στο ελληνικό

…να φτιάξει ο καιρός και να φορέσω τις μπαλαρίνες μου

…να γεμίσω τα χέρια μου με λεπτεπίλεπτα βραχιολάκια

41393079be78fb4153994cdd9c715574

…να ανοίξω την κουρτίνα να μπει ήλιος, να φτιάξω καφεδάκι και να στρώσω το κρεβάτι

…πάω…

ed7a337e0861ee0dfb3e7bbd929ec1de--curtains--drapes-window-panels

 

Advertisements
μπουρλώτο

8 τύποι τοξικών ανθρώπων που σου ρουφάνε την ενέργεια

Για να γυρίσουμε τον διακόπτη του μυαλού μας και να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι -πιο θετικό- αρκούν μερικά δευτερόλεπτα. Κάπως έτσι και γω ούσα εκ γεννετής γκρινιάρα, περίπου έναν χρόνο πριν και ύστερα απο μία ωραιότατη σφαλιάρα της ζωής έκανα restart στο μυαλό μου, που μέχρι τότε άλλη δουλειά δεν είχε από το να σκέφτεται και να ψάχνει διαρκώς προβληματα και λύσεις. Έκτοτε λοιπόν, δε μπορώ με τίποτα να ανεχτώ τους αρνητικούς ανθρώπους που συνηθίζω να αποκαλώ τοξικούς και στους οποίους είμαι πια βαριά αλλεργική. Ως απεξαρτημένη λοιπόν από τη γρουσουζιά, την κατήφια και την αρνητικότητα αναγνωρίζω πλέον με ευκολία αυτούς τους χαρακτήρες και θεωρώ καθήκον μου να σε προειδοποιήσω για τα είδη τους ώστε να πάρεις κ συ τα μέτρα σου.

1. Οι μίζεροι. Όχι αυτοί που αντιμετωπίζουν ένα κάρο σοβαρά πραγματικά προβλήματα και περνάνε μία κακή και μίζερη φάση. Όχι. Οι άλλοι. Που όποτε τους συναντήσεις έχουν μια έκφραση δυσαρέσκειας. Όλο κάτι τους χαλάει, όλο για κάτι είναι πεσμένοι, όλο δε θα είναι καλά, όλο το ποτήρι τους θα είναι μισοάδειο. Αρκεί να μιλήσεις για 10 λεπτα μαζί τους για ν’ αρχίσεις να αναρωτιέσαι τι δεν πάει καλά κ στη δική ζωή σου ζωή και να σε πάρει από κάτω.

2. Οι που να τρέχουμε τώρα. Μην τους πεις να κάνουν κάτι παραπάνω, να μάθουν κάτι νέο, να αγωνιστούν για κάτι. Όχι. Δε μπορούν. Είναι δύσκολο. Γιατί να το κάνουν. Ό,τι έμαθαν έμαθαν. Κ ας είναι ακόμα κάτω των 30. Τους λες ότι ξεκινάς μια νέα δραστηριότητα; Σου λένε γιατί φορτώνεσαι. Τους λες οτι μαθαίνεις κινέζικα; Xαρά στο κουραγιο σου σου απαντάνε. Λες και κουβαλάς πέτρες. Τους λες πόσο θα σου πάρει να φέρεις εις πέρας το νέο σου εγχείρημα; Είτε σου παρει 1 χρόνο είτε 10 αυτοί θα ξεφυσάνε. Την τελευταία φορά που ήρθα αντιμέτωπη με ένα τέτοιο άτομο δεν κρατήθηκα και είπα: Εγώ το κάνω, εσύ κουράζεσαι;

3. Οι αρνητικοί. Αυτοί που έχουν για κάθε λύση ένα πρόβλημα. Σε ό,τι κάνεις θα βρουν τρύπα και θα το αντιμετωπίσουν με καχυποψία και δυσαρέσκεια. Πας Μπαχάμες; Μπορεί να σε τσιμπήσει εξωγήινη ταραντούλα. Παίρνεις το ρίσκο να αφήσεις τα σίγουρα για να κανεις αυτό που γουστάρεις; Θα σου απαριθμήσουν ό,τι μπορεί να πάει στραβά. Aγόρασες την πανάκριβη τσάντα που πάντα ήθελες; Aν ειναι μαύρη θα σου πουν οτι έδωσες τόσα λεφτά για κάτι συνηθισμένο. Αν είναι παρδαλή θα σου πουν οτι έπρεπε να είχες πάρει κάτι πιο κλασικό. Γενικά δεν τους πιάνεις πουθενά. Τον μπελά σου θα τον βρεις ό,τι και να κάνεις.

4. Οι γκρινιάριδες. Τους συμβαίνει μια αναποδιά του τύπου έπαθαν λάστιχο, έχασαν το τρένο, τους έπεσε κάτω το βάζο με τη ζάχαρη; Θα γκρινιάζουν για το επόμενο 48ωρο για το κακό που τους βρήκε κ ας έχει λυθεί πλέον το πρόβλημα τους. Γενικά λατρεύουν να διογκώνουν καταστάσεις και να ζουν το δράμα τους. Μοιάζουν με αυτούς της πρώτης κατηγορίας αλλά εκείνοι είναι μίζεροι από ιδελογία.

5. Οι παθητικά επιθετικοί. Ξέρεις ότι έχουν κάτι μαζί σου αλλά δε μπορείς κ να τους κατηγορήσεις ευθέως. Σου μιλάνε τόσο ώστε να μη μπορείς να τους ρωτήσεις τι σκ@τ@ έχουν άλλα όχι τόσο ώστε να μην καταλάβεις πως κάποιον λάκκο έχει η φάβα. Προσωπικά απεχθάνομαι αυτή την κατηγορία. Προτιμώ να ρίξουμε τρικούβερτο καυγά παρά να νιώθω στην κυριολεξία ότι πατάω πάνω σε αυγά προσπαθώντας να μην τα σπάσω.

6. Οι όσα δε φτάνει η αλεπού. Τα βρόντηξες και την έκανες για εθελοντική εργασία στη Γουαδελούπη; Θα κομπάσουν για το πόσο τους αρέσει η σίγουρη κ άνετη ζωή τους. Έπιασες άνετη θεσάρα στο δημόσιο; Eμμέσως πλην σαφώς θα σε πουνε μικροαστό και βολεμένο. Παντρεύεσαι; Θα λυσσάξουν για το πόσο γαμάτα περνάνε στην εργένικη ζωή. Αυτοί λοιπόν συνήθως είναι και παθητικά επιθετικοί. Δε θα κατακρίνουν ποτέ ευθέως  τις επιλογές σου αλλά θα φροντίσουν να τις υποβαθμίσουν διακριτικά και υπογείως. Γενικώς ο καημός τους είναι αντί να χαρούν με τη χαρά σου να σου αποδείξουν πόσο δε θα ήθελαν να τους συμβεί αυτό που σε κάνει εσένα χαρούμενο. Εννοείται πως θα ήθελαν!

7. Οι κρυφοανταγωνιστικοί. Ξέρουν να κρύβονται καλά αλλά αργά ή γρήγορα τους ξετρυπώνεις. Επίσης συχνά παθητικά επιθετικοί, είναι εκείνοι που θα σου πουν μπράβο ξεψυχισμένα ή που θα κάνουν τις πάπιες και δε θα σου πουν τίποτα. Συχνά τους καρφώνει το γεγονός ότι καταλήγουν να κάνουν τα ίδια πράγματα που όταν συνέβησαν σε σένα δεν τα σχολίασαν καν. Τα σημείωσαν ωστόσο στο μπλοκάκι της ανταγωνιστικότητας τους, μην τυχόν κ τολμήσει κανένας άλλος να έχει κάτι περισσότερο φανταχτερό απ’ ότι εκείνοι.

8. Οι life coaches. Άπαιχτη κατηγορία ανθρώπων οι οποίοι αυτοαποφασίζουν πως ξέρουν καλύτερα τι είναι καλό για σένα και θα σου πουν τι δρόμο να πάρεις ή τι δρόμο θα έπρεπε να είχες ήδη πάρει, εννοείται χωρίς να ερωτηθούν. Αν δεν συμφωνούν με αυτό που έχεις επιλέξει, ό,τι μα ό,τι και να πεις πάντα θα έχουν ένα ναι, αλλά και μία απαξίωση στο βλέμμα.

Όλες οι παραπάνω κατηγορίες έχουν ένα κοινό. Όποτε τις συναναστραφείς αποστραγγίζουν όλη σου τη (θετική) ενέργεια. Θα το καταλάβεις από το γεγονός ότι στο τέλος της συζήτησης θα νιώθεις έναν ανεξήγητο εκνευρισμό χωρίς να έχεις μαλώσει, θα πιάσεις τον εαυτό σου να απολογείται για τις επιλογές του και το χειρότερο θα σε κάνουν προς στιγμήν να αμφιβάλλεις και συ ο ίδιος για σένα χωρίς προφανή λόγο.

Η δραστική λύση λοιπόν είναι μία. Να τους απομακρύνεις τελείως από τη ζωή σου. Αλλά επειδή στη ζωή αυτή δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο και κάποιες φορές ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να είναι συγγενής, συνάδελφος ή τέλος πάντων κάποιος που αν κ πολύ θα το θελες δε μπορείς να σουτάρεις, υπάρχει κ άλλος τρόπος να γλιτώσεις από δαύτους. Βομβάρδισε τους με θετική διάθεση κ ενθουσιασμό. Αυτό πραγματικά τους αφοπλίζει και δεν έχουν τι να πούν.

Μην τους αφήσεις να σε παρασύρουν στον άπατο βάλτο τους και βασικά αν και δύσκολο μην παίρνεις προσωπικά τη συμπεριφορά τους. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν προσωπικό πρόβλημα μαζί σου. Είναι θυμωμένοι με τον ίδιο τους τον εαυτό και δυστυχώς με την ίδια τη ζωή. Τέλος, μην προσπαθήσεις να τους αλλάξεις. Δε μπορούμε να αλλάξουμε κανέναν άνθρωπο αν ο ίδιος του δεν το θέλει. Ο μόνος άνθρωπος που μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο εαυτος μας οπότε φόρα το αλεξίσφερο της μιζέριας και απάντα τους με χαμόγελο. Θα απομακρυνθούν από μόνοι τους. Είναι γνωστό άλλωστε, πως τα βαμπίρ απεχθάνονται το φως.

 

το σπίτι που άφησα πίσω μου, το μέρος

Μικρές σταγόνες ευτυχίας

Σήμερα το facebook αποφάσισε να μου υπενθυμίσει τι έκανα δύο χρόνια πριν.

Δύο χρόνια πριν, κάπου στην ανατολική Μεσόγειο, έβγαινα φωτογραφία μπροστά από άπειρα πολύχρωμα γυάλινα πλακίδια,  ποζάροντας ανυποψίαστη με το μαύρο μου πόντσο.

Κοιτάζω τις φωτογραφίες. Στις περισσότερες έχω ύφος μπλαζέ. Τα μαλλιά μου είναι ακόμα πολύ μακριά, φοράω γυαλιά ηλίου και το ματ κραγιόν μου κολακεύει τέλεια τη λευκή επιδερμίδα μου. Στήνομαι όλο μπρίο υποδυόμενη τη μοιραία ταξιδιώτισσα, που χάνεται σε μέρη μακρινά και εξωτικά…Λίγο γνώριζω, πως την ευτυχία που προσπαθώ να παραστήσω μπροστά στον φακό, στην πραγματικότητα τη ζω και μάλιστα για σχεδόν τελευταία φορά.

Εκείνος, απαθανατίζει αδιαμαρτύρητα όλες μου τις πόζες. Με ακολουθεί όσο εγώ στηνόμαι και κάνω τα σκέρτσα μου εδώ, μπροστά στην ξύλινη πόρτα, και εκεί, κάτω από την επιγραφή, και παρα πέρα με θέα τα οθωμανικά ερείπια και απο μακριά, με το τέμενος να υψώνεται πίσω μου και γω να μοιάζω με κουκίδα.

Εκείνες τις μέρες κοιμόμουν πριν απ’ αυτόν. Εκείνος, κάθονταν στο ξύλινο γραφείο του δίπλα απ’ το κρεβάτι μέχρι αργά. Με ενοχλούσε ο καπνός από το στριφτό του τσιγάρο και του έκανα παρατηρήσεις. Με νανούριζε ο ήχος από το κεχριμπαρένιο κομπολόι του… Τακ, τακ, τακ, τον άκουγα να αφήνει τις χάντρες να πέφτουν η μία πάνω στην άλλη. Κάποιες φορές ξυπνούσα και τον έβλεπα ακόμα εκεί, να συνεχίζει να σκαλίζει όσα απασχολούσαν νυχθημερόν το μυαλό του… Ξανακοιμόμουν. Άλλοτε, όταν ξανάνοιγα τα μάτια μου, τα φώτα ήταν σβηστα και αυτός ξαπλωμένος στο μικρό ράντζο. Από τα μικρά παραθυράκια ακούγονταν οι νυχτερινοί ήχοι της παλιάς πόλης και μεις εκεί, κοιμόμασταν ήσυχοι και ανυποψίαστοι για όσα ο χρόνος θα έφερνε οσονούπω.

Καμιά φορά φέρνω στο μυαλό μου τον ήχο του κομπολογιού εκείνων των ημερών και είμαι σίγουρη πως σχεδόν ακούω ξανά τις χάντρες να πέφτουν…τακ, τακ, τακ…

Οι τελευταίες μέρες που ζήσαμε μαζί στα αγαπημένα μας λημέρια. Πολύτιμες σταγόνες ευτυχίας που έσταξαν, υπήρξαν για λίγο και ύστερα στέγνωσαν.

tumblr_nhq4pit7nD1qdo62to1_500

γιατί τέτοια είμαι, little things that make me happy, special days

Μια βραδιά στο λούκι

Η νύχτα απόψε είναι λίγο πιο σκοτεινή. Δυσάρεστα νέα προσφιλών προσώπων, προσωπικές μνήμες  που ξεπηδούν από δω κ από κεί μέρες τώρα και μία σύγχρονη καθημερινότητα που έχει καταντήσει πια ρώσικη ρουλέτα βαραίνουν το βράδυ στο μικρό σπιρτόκουτο.

Σκέφτομαι πως καλά λέει ο σοφός λαός  πως no news=good news και θυμάμαι εκείνη τη μέρα τότε στο αεροδρόμιο, που ευχόμουν να ήταν μία μέρα σαν τις άλλες τις βαρετές, τις καθημερινές, τις ήρεμες που το μόνο τους κακό ήταν ότι δε συνέβη τίποτα.

Παίρνω το κουβερτάκι του καναπέ και τυλίγομαι. Θυμάμαι άθελα μου το κουβερτάκι που μου έδωσαν τότε στο αεροπλάνο. Δεν ξέρω γιατί, μα η ζεστασιά του μου δημιουργεί μία αίσθηση ασφάλειας και δε θέλω να τ’ αφήσω. Ναι ‘ναι απομεινάρι κάποιας βρεφικής μνήμης;

Σε μία προσπάθεια ανακούφισης και κόντρα στον εαυτό μου που θα προτιμούσε να μείνει μουδιασμένος σε μία γωνιά του καναπέ, σηκώνομαι και πάω να φτιάξω σπιτική κρέμα με κανελίτσα, αναζητώντας υποσυνείδητα ίσως, πρόσκαιρη παρηγοριά στις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων.

Στολίζω τα μπολάκια στην όμορφη λουλουδάτη πετσετούλα. Για το μπλόγκ σκέφτομαι από μέσα μου καθώς τα φωτογραφίζω.

Η ζωή που έχουμε και μας ανήκει είναι στο τώρα και στο εδώ. Κ όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά να θυμάσαι ότι ακόμα και οι χειρότερες, οι πιο απεγνωσμένες, οι πιο σκοτεινές στιγμές της δεν κρατάνε παρα μόνο μερικά λεπτά ή μερικές ώρες αν το καλοσκεφτείς. Θα περάσουν.

Συνταγή για την κρεμούλα-αντίδοτο στις ζορικές νύχτες:

600 ml γάλα, 5 κουταλιές ζάχαρη, 5 κουταλιές cornflour, βανίλια (σκόνη ή φρέσκια)

Διαλύεις τη ζάχαρη σ’ ένα ποτηράκι χλιαρό γάλα  (πάρε λίγο από τα 600 ml). Ρίχνεις σε ένα κατσαρολάκι το υπόλοιπο γάλα, το cornflour και τη βανίλια και ζεσταίνεις το μείγμα σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας συνέχεια. Μόλις ζεσταθεί, ρίχνεις κ το λίγο γάλα στο οποίο προηγουμένως διέλυσες τη ζάχαρη κ συνεχίζεις το ανακάτεμα μέχρι να πήξει. Θέλει κανένα 10λεπτο. Αν σου φαίνεται υδαρές και το θες πιο πηχτό, διαλύεις λίγο ακόμα cornflour σε ένα σφηνάκι γάλα κ το προσθέτεις. Υπάρχουν βέβεαια κ οι στιγμής αλλά εδώ κάνουμε τη γιαγιαδίστικη εκδοχή.
φωτογραφία-1